Savcı Cihaner’i apar topar aldılar, adliye bastılar, evini aradılar.

Günlerdir gelişen olaylar zinciri neticesinde ‘devlet krizi’ bile çıktı.

Konuyu ve gelişmeleri az çok herkes bildiği için bu kısımlara çok girmeyeceğim.

Peki asıl neden neydi?

Gerçekten başsavcı bir cemaat yapılanması hakkında yürüttüğü araştırma nedeniyle mi cezalandırılıyordu?

Hayır, gerçekler şunlar:

* AKP, olayın cemaat üzerine giden bir başsavcının kendileri tarafından cezalandırlıyormuş görüntüsünden memnun.
* AKP, olayın Ergenekon davası vb. konularla ilişkilendirilmesinden ve siyasi bir olaya dönüşmesinden memnun. Bu sayede konunun aslı hiç araştırılmıyor, çünkü tribünler dolu, herkes maça odaklanmış durumda.
* AKP, olayın bir yüksek yargı çatışmasına dönüşmesinden memnun. Çünkü AKP-Asker, AKP-Yargı, AKP-AdınıSenSöyle tartışmalarının hepsinde mağdur, mazlum rolünü kimselere kaptırmıyor. Bu süreçlerde basın yoluyla sürekli kurumlar yıpratılıyor.

Olayın gerçek sebebi ne olabilir?

Erzincan altın, gümüş ve diğer değerli metal varlıkları açısından çok zengin bir bölge. Sadece altın rezervinin ilk yapılan çalışmalarda bugünkü değerle 3milyar dolar (yaklaşık 80 ton) olduğu söyleniyor. Bu rakam uzmanlara göre ancak devede kulak.

Erzincan’ın İliç ilçesinde altın madeni ruhsatı alan şirket tahmin edin kim?

Sürpriz yok: Çalık Maden.

Hani Holding’inin genel müdürü var ya, Başbakan’ın damadı. İşte o şirket.

Ortağı kim?

Sürpriz yok: Anatolia Minerals.

İsmi Anatolia Minerals ama bir Kanada şirketi. İlginç değil mi? Kanada şirketinin adı Anadolu Madencilik.

Ortakları kim dersek yine sürpriz yok: Ahmet Çalık. Artık Türkiye’de her taşın altında aynı ismi görmek mümküm.

Çalık Holding’in maden konusundaki stratejik ortağı Ahmet Çalık’ın da member of board’da olduğu AMDL grubu. AMDL’nin açılımı Anatolian Minerals Development Limited.

Kim bu AMDL diye sorarsak karşımıza yine sürpriz olmayan bir global şirket çıkıyor: Rio Tinto.

Rio Tinto ismi yabancı değil, dünyada daha çok çevre katili olarak anılıyor. Kısaca Rio Tinto, 200 milyar dolarlık bir şirket, yaklaşık yarısının sahibi UK asıllı.

Ayrıca geçtiğimiz yıl Çin’de bu şirketin 5 yetkilisi fesat ve casusluk suçlamasıyla (corruption and espionage) tutuklandı.

Rio Tinto’nun büyük hissedarı Rothschild ailesi. İşte bu da hiç sürpriz değil.

Rothschild ailesi 16. yüzyıldan beri avrupanın en köklü ailelerinden biri. Bankacılık ve finans piyasasında neredeyse her büyük şirketin ardında bu aileden biri var. Pek tabii ki Rothschild ailesi Musevi kökenli.

İki büyük dünya savaşını da bu ailenin çıkardığı söyleniyor. Şaka gibi ama gerçek.

Bu aile son 250 yıldır dünyanın en güçlü odağı, şu anki servetleri 10 triyon dolar civarında, yön verdikleri para büyüklüğü ise bunun en az iki katı. HSBC Bank, J.P.Morgan-Chase, De Beers, Rio Tinto, Aviva, Citigroup, Exxon-Mobil, Chevron…

Un Rothschild qui n’est pas riche, pas juif, pas philanthrope, pas banquier, pas travailleur et qui ne mène pas un certain train de vie, n’est pas un véritable Rothschild. (Edmond de Rothschild)

Bir Rothschild; zengin, musevi, banker ve hayata yön veren bir işadamı değilse, gerçek bir Rothschild değildir. (Edmond de Rothschild)

Yani bizim savcı yaş tahtaya basmış.

Savcının Çöpler köyündeki Çalık ve Anatolia Minerals ortaklığına ait Çukurdere Madencilik Şirketi konusunda yaptığı araştırmalar konuyu buralara getirdi.

Anlayacağınız bizim savcının tek suçu Erzincan’da görev yapıyor olması.

 
   Koza Halkla İlişkiler Müdürü Hayrettin Öğüt, yöre muhtarlarını, Kozak köyü muhtarlarını gruplar halinde Ayvalık’a Cundaya yemeğe götürüyor – daha sonra, Ovacık altın madeninde tek taraflı bilgilendirme – tek taraflı kandırma – ses kesme operasyonu.
   Bergama Ticaret Odası yeni yönetimi altıncıların lobi çalışmalarını yürütüyor. İşleri bozulmuş, sıkıntı çeken esnafa kamyon alma vaatleri – Kozaktan Ovacığa maden indirecekler..
    Bu gezilere katılmayan tek kişi Gökçeağıl Muhtarı (Nebiler Köyü Yanı). Kozak köyünde yapılan bilgilendirme toplantısında 1.200 kişi siyanüre, altına ‘Hayır’ diye bağırmıştı! Ne oldu bu kişilere, neden sesleri çıkmıyor.
Kozak girişi, başlangıcı sayılan, Nebiler Ilıcası, doğal termal kaynaklar, zeytinler, çam fıstıkları, ormanlarımız, doğal hayat, dünya literatürüne girmiş ‘Kozak’ altın avcılarına teslim olmuş.
 

   Gökçeağıl, Çağlan, Samanlık köylerinde hayvancılık yapanlar, zeytinle uğraşanlar, “Çok azız, mücadele edemiyoruz, yalnız kaldık…Muhtarlarımızı kandırdılar….. onların Çocuklarını işe aldılar…. Şimdi de Kamyon alırız – sizlere iş buluruz vatları…” diye feryat ediyorlar.
 

Dostlar, Yaşam Savunucuları;  Bir şeyler yapmanın zamanı…
 

  Bergama’da Sefa Taşkın, Oktay Konyar, Erol Engel,İzmir’de Egeçep, Elele, Tüm Yaşam Savunucuları…. Yine sizlerin bitmez,tükenmez enerjinize ihtiyaç var.
   

  Bergama’da, Dikili’de, Kozak Köylerinde satın alınamayan duyarlı köylülere, fıstıkçılara, zeytincilere ulaşmak, onları bilgilendirmek, moral vermek, sessizliği bozmak gerekiyor.Hep beraber olunca bizleri kimse durduramaz; dünya harikası, mistik gizemliği bulunan Kozak’ı, Kaz Dağları’nı oksijensiz bırakmayalım – Bir şeyler yapalım…..

Hepinizi Kucaklıyorum.
Hasan Gökvardar

İliç İlçesi’ndeki altın madeni ile ilgili tutumu…
Bu madenin sahibi bir Amerikan şirketidir. 
AKP’ye yakın olan bazı kişiler bu şirkete ortaktır.
İliç Adliyesi’nde bu madenle ilgili bir soruşturma yürütülmektedir.
O sırada ilçeye genç bir savcı atanır.
Başsavcı Cihaner, genç savcıyı maden konusunda dikkatli olması için uyarır.
Ancak kısa zamanda genç savcı etki altına alınır.
Bunu gören Başsavcı devreye girer.
Bunun üzerine Adalet Bakanlığı olaya el koyar ve dosyayı Başsavcı’dan ister.  Cihaner dosyayı hızla tamamlayarak bakanlığa gönderir.
Dosya Amerikan şirketini ve ortaklarını çok rahatsız eder.

* * *
İkinci olay da Başsavcı Cihaner’in İsmailağa cemaati ile ilgili başlattığı soruşturmadır.
Bu soruşturma yine Ankara’yı rahatsız etmiş, o sırada başbakan yardımcısı olan Cemil Çiçek’in Başsavcı’yı telefonla uyardığı basına da yansımıştır.

Çiçek’ten sonra bakanlık da savcıya soruşturmayı durdurması için baskı yapmıştır.   
Kendisine yapılan uyarıları dinlemeyen Başsavcı’nın İsmailağa cemaati konusundaki soruşturma gerekçesi ‘okul öncesi çocuklara yasadışı dini eğitim vermek, para toplamak için suç örgütü oluşturmak’tır.
Soruşturma sürerken İsmailağa cemaati hakkında imzasız bir ihbar mektubu ortaya çıkar.
Mektupta İsmailağa cemaatinin silah ve şiddet kullandığı iddia edilir.
Bunun üzerine Erzurum özel yetkili Başsavcısı Osman Şanal, Erzincan’daki cemaat soruşturmasına kendi yetki alanına girdiği gerekçesiyle el koyar.
Bu gelişme üzerine şüpheli cemaat üyeleri bayram ederler.
Bu sırada ikinci imzasız ihbar mektubu gelir.
Bu mektupta, Başsavcı Cihaner’in üniversiteli genç kızlar ve Rus hayat kadınlarıyla ilişkiye girdiği, Yargıtay’da iş takip ettiği, lojmanların bahçesine kameriye yaptırarak çevreyi kötüleştirdiği iddia edilir.
Bu iddialar nedeniyle Adalet Bakanlığı soruşturma açar.

* * *
Soruşturma üzerine Başsavcı hakkında dava açılır.
Daha sonra Başsavcı’nın makamı ve evi basılır ve saatlerce arama yapılır.
Başsavcı gözaltına alınarak Erzurum’a götürülür.
Daha önce yazılmış senaryo sahneye konur ve savcı saatlerce sorgulanır.
Sabaha karşı tutuklanma istemiyle mahkemeye gönderilir ve tutuklanarak cezaevine kapatılır.
İddia edilen suç, Ergenekon terör örgütüne üye olmak, resmi evrakta sahtecilik, iftira ve tehdit…
Oysa yasalara göre birinci sınıf yargıçların Yargıtay’da yargılanmaları gerekir. 
Ama Erzurum yetkili başsavcısı bu yasayı dikkate almayarak görev ve yetki aşımında bulunur ve Cihaner’i tutuklatır.
İşin en dramatik yanı da şu:
Cihaner genç bir savcıyken, herkesin ödünün koptuğu bir dönemde Şırnak’ta, Türkiye’de ilk kez faili meçhul cinayetlerin ve JİTEM’in üzerine gidiyor.
Bugün ise Ergenekon terör örgütüne üye olmak suçundan cezaevine kapatılıyor.
İktidar ve yandaşlarının anlattığı bütün masallar kafanızı karıştırmasın, olay özetle böyledir.

Barınak Gönüllüleri ve Hayvanlara Yaşam Hakkı Derneği
A: Bahariye Caddesi, Dr.İhsan Ünlüer Sokak No:14/2 34770 Kadıköy-İstanbul
T: 0216 449 90 52-53
F: 0216 449 90 51
GSM: 0533 574 25 23
E: info@bgd.org.tr

   Yaşanan son bir gelişme için sizlere bir çağrıda bulunmak istiyorum:

   Muğla Köyceğiz ilçesi Yuvarlakçay’da 6 köyün sulama, içme suyu, ve kullanma suyu olan su kaynakları olan Yuvarlakçay Suyu üzerine yapılmak istenen HES’i istemeyen bölge insanları bugün itibariyle 46 gündür suyun ana kaynağında çadır kurarak kesilen ağaçları (anıt ağaçları) delillerinin karartılması için gece gündüz bekliyorlardı ve bölgede HES istemiyorlardı . Hem de kesinlen binlerce ağacın ve sularının yöre insanı için önemini anlatmak üzere konuyu Türkiye gündemine getirmeye çalışıyorlardı.
   Şu an itibariyle Muğla Orman Bölge İşletmesi, Muğla İl Alay Komutanlığına başvurarak; kesilen ağaçları alamıyorum diyerek güvenlik gücü istemiş. Ağaçları almak için başvurduğu için de bölgeye yaklaşık 200 kadar asker- jandarma, Ambulans, İş makinaları gelmiş. Ve şu an jandarma önce alana gelmiş sonra geri çekilerek abluka altına almış.
Orman Bölge Müdürlüğü çalışanları da (çokça)buraya gelmiş.
   Halk deliller karartılmasın diye ağaçları beklediği ifade etmiş ve hala bölgede çadırlarında bekliyor.Köyceğiz Kaymakamı Sayın İbrahim Halil Çolak’da gelmiş. Basın oradaymış.Bölge insanı şu an internet üzerinden herkese çağrı yaparak destek ve yardım bekliyor.(ben internetten çağrı aldım)

   Bu konuda tüm doğaseverlerden Yuvarlakçay halkına Konu ile ilgili destek olmanızı bekliyoruz.

Yapabilecekleriniz:
-Ulusal ve yerel basını harekete geçirmek,
-Muğla Valiliğine dilekçelerle halka müdahale edilerek delillerin karartılmaması konusunda dilekçeler göndererek başvurular yapmak(bu konuda avukat arkadaşlarımızı hızla bir metin hazırlayarak buraya örnek de gönderebilmeleri konusunda yardım bekliyoruz.)
Muğla orman bölge müdürlüğü faks-
-İnternet üzerinden tüm doğaseverlere konu ile ilgili bilgiler ve destek beklemek gibi yardımlarınız olabilir
-Türkiye’ deki tüm HES yapılan bölgelere haberleri yaymak.
Ve lütfen hızlı davranmak

Muğla Valiliği- faks-0 252 214 10 01
 
 

www.allianoi. org
www.dogadernegi. org
www.izmirizmir. net
www.firtinadereleri .com
www.tudef.com
www.hasankeyfgirisi mi.com
www.fotogezgin. com
www.sirtcantam. com

“Allianoi, Hasankeyf,Munzur. ..geleceğinizdir. ..Kafanızı kuma aklınızı suya gömmeyin…”

Hediye Gündüz (06 Şubat, 15:46)

Özü: Amacı gizlemek, rotayı saptırmak (Sharro Von Senger, Savaş Hileleri, 1996,s.36)
     Özelleştirilecek kamu kuruluşunun birçok işletmesine bir süre yatırım ve yenileme yapılmıyor. Böylece kuruluşun ürün veya hizmetlerinde sorunlar belirmeye başlıyor.Halk şikâyet ediyor.Birçoğu “özelleştirilse daha iyi olur” demeye başlıyor.

Ancak bazı işletmelerine hiç özelleşmeyecekmiş gibi yatırımlar yapılabiliyor. Bunlar da satın alacak yerli veya yabancı özel sektör kuruluşu için (bazen de yabancı ülkenin kamu kuruluşu için) özelleştirilecek kamu kuruluşunu çekici kılmayı devam ettiriyor.Aslında kuruluş çoğu zaman kapatılmak üzere satın alınıyor. Özelleştirme öncesi bu aşamada halkın olabildiğince büyük bir bölümünün özelleştirmeye ya destek olması ya da kayıtsız kalması sağlanıyor.Yani Çin savaş sanatının diliyle “imparator yanıltılıyor”
    Özelleştirilecek kamu kuruluşunun işçilerinin muhalefet etmesinin de önlenmesi gerekiyor. Bunun için 4-C çok uygun. İşçiler işlerini kaybetmeyecekleri düşüncesi ile gevşiyorlar. Birbirleri ile dayanışma yapmak istemiyorlar diyecektik ki birden bu savaş sanatı bir yerinden Tekel işçileri tarafından kırıldı.Tekel işçilerinin işi vardı. Tekel özelleştirildi.Onlara söz verildi. Yaprak tütün işletmelerine alındılar. O zaman yeterince mücadele etmediler.Özelleştirme sırasında direnen işçiler bugünküne göre bir avuçtu. Tekel’in altı fabrikasından beşi özelleştirme sonrası kapatıldı.Özelleştirmeyi kazanan BAT şirketinin Tire’deki fabrikasını kapatarak makinelerini Tekel’in Samsun Ballıca fabrikasına taşıyacağını öğrendik. Sonuç olarak Tekel’in özelleştirilmesi altı sigara fabrikasının kapatılması ile sonuçlanmış oluyor.Tekel tekrar devletleştirilmelidir. Daha doğrusu kamulaştırılmalıdır. Tekel işçilerini tapu dairelerine vb. yerlere göndermek çözüm değildir. Tekel işçilerinin yeri sigara fabrikalarıdır. Tekelde çalışanın yönetime katılımı sağlanmalıdır.Tütün ve sigara üretimi ve pazarlaması tüm Türkiye’nin çıkarları doğrultusunda planlanmalıdır.Tekel işçileri uygulanan Çin savaş sanatını anladılar.Kimlikler üzerinden bölme Tekel işçilerinde sökmedi.Başörtülüsü, başı özgür olanı, Türk’ü, Kürt’ü hepsi aynı safta olduğunu anladı.

Prof.Dr. Tayfun Özkaya

    Uluslararası Af Örgütü, Papua Yeni Gine devletinin ülkenin en büyük altın madenlerinden birinin yakınındaki topraklarından yasadışı biçimde tahliye edilen insanların evlerini yakan ve silahlarla tehdit eden polisin tutumuna dair soruşturma başlatması gerektiğini belirtti.

   Örgüt tarafından, Papua Yeni Gine’deki Porgera Altın Madeni çevresinde 2009 yılında yaşananlara dair “Baltalanan Haklar: Porgera Altın Madeni çevresindeki zorla tahliyeler ve polis vahşeti” başlıklı ayrıntılı bir rapor hazırlandı.

   Örgüt raporunda, şirketin bölgedeki polis faaliyetlerinin farkına varmasının ardından polise destek vermeyi sürdürmesine dair endişelerin var olduğu ifade edildi.

   Madenin yüzde 95’ine dünyanın en büyük altın madenciliği şirketi olan Barrick Gold Company’nin alt şirketi Porgera Birleşik Girişimi (PJV) sahip ve maden bu şirket tarafından işletiliyor. PJV polislere, ulusal yasalara ve Güvenlik ve “İnsan Haklarına İlişkin Gönüllü İlkeler”i de kapsayan uluslararası standartlara uygun olduğunu iddia ettiği biçimde kalacak yer, yiyecek ve yakıt sağlıyor.

   Uluslararası Af Örgütü şirketi polis şiddetinden ya da zorla tahliyelerden sorumlu olmakla itham etmemekle birlikte, Barrick ve PJV’nin bölgedeki polis faaliyetlerinin farkına vardıktan sonra yeterli tepkiyi veremediğine inanıyor.

   Örgütün madencik ve insan hakları uzmanı Shanta Martin yaşananlara dair şunları söyledi: “Bölge halkı polisin kendilerini koruyacağına dair güven duymasına rağmen maden tesislerinin yakınında yaşayan insanlar yasadışı biçimde evlerini yakan, eşyalarını ve bahçelerini yok eden polisin gerçekleştirdiği insan hakları ihlallerinin kurbanı olmakta.”

   Rapor, 2009 yılının Nisan-Temmuz ayları arasında polisin ülkenin dağlık kesimlerindeki köyleri nasıl bastığını, en az 130 yapıyı yaktığını ve aralarında küçük çocuklar, hamile kadınlar ve yaşlıların da bulunduğu aileleri evlerini tahliye etmeye zorladığını belgeliyor.

   Tahliyelerin en çok meydana geldiği Wuangima bölgesi sakinleri, Af Örgütü yetkililerine evlerinin yıkılacağına dair önceden hiçbir uyarı almadıklarını ve evleri yakılmadan önce çoğu zaman eşyalarını alma fırsatlarının olmadığını söyledi. Hükümet tarafından bu kişilere herhangi bir alternatif ev sağlanmadı ve bölgedeki birçok aile şu anda barınma ve beslenme konusunda akrabalarına bağımlı olarak yaşıyor.

   “PJV, polisin maden tesislerinin hemen karşısındaki evleri yaktığını fark eder etmez, Gönüllü İlkeler’de tavsiye edilen biçimde bu faaliyetleri kayda geçirmeli ve Papua Yeni Gineli yetkililere rapor etmeliydi” diye konuşan Shanta Martin, PJV’nin bunun yerine polisi desteklemeyi sürdürdüğünü ve Barrick’in de açık açık polis faaliyetlerini savunduğunu ifade etti.

   Örgüt raporunda ayrıca Papua Yeni Gine hükümetinden zorla tahliyeler ve polis şiddetine dair kapsamlı bir soruşturma gerçekleştirilmesi isteniyor. Raporda sorumlular hakkında adli kovuşturma ve kurbanlar için çözüm talep ediliyor. Raporda Barrick ve PJV’ye de polisin faaliyetlerine dair Papua Yeni Gineli yetkililere bilgi verme ve yetkililerden soruşturma yapmasını talep etme çağrısı yapılıyor.

   Olayın geçmişi

   11 Mayıs 2009’da Uluslararası Af Örgütü, Porgera’nın köylerinde yaşayan insanların evlerinden zorla çıkarılmasıyla sonuçlanan polis faaliyetlerine dair bir basın açıklaması yapmıştı.

   16 Haziran 2009’da Barrick örgütün açıklamasını “eksik planlanmış ve yalan yanlış” şeklinde niteleyerek kınamış ve yakılan evlerin sadece geçici barakalar ve yerleşik olmayan insanlar tarafından mesken edinilmiş ilkel barınaklar olduğunu iddia etmişti.

   28 Ağustos 2009-2 Ekim 2009 arasında Af Örgütü, zorla tahliyelerden etkilenen insan hakları konusunda, yanan evlerden geriye kalanların görsel teftişini ve 180’den fazla insanı kapsayan 27 görüşme düzenlenmesini de kapsayan ilave bir soruşturma yürütmüştü.

   Örgütün başka incelemeleri, sağlam biçimde inşa edilen daimi konutlardan oluşan en az 130 evin tahrip edildiğini doğrulamış, bununla birlikte tam olarak kaç evin tahrip edildiğini ve bu durumdan kaç insanın etkilendiğini belirlemenin imkansız olduğu ifade edilmişti.

   Af Örgütü, 2009 Kasım ayı başlarında araştırmalarının ilk bulgularını Papua Yeni Gine hükümetine, Barrick’e ve PJV’ye iletmişti. 3 Aralık 2009’da Af Örgütü, Barrick ve PJV arasındaki bir toplantıda ve 7 Aralık 2009’daki bir yazışmada, Barrick kendilerinin yakılan evlerin sadece geçici yapılar olduğuna dair yaptıkları açıklamanın yanlış olduğunu kabul etmişti. Barrick ve PJV, örgüte daha ileri bir soruşturmanın yapılması konusunda güvence vermişti. Af Örgütü’nün şirketten bağımsız bir soruşturmanın teşvikini talep etmesine rağmen raporun hazırlanmaya başlandığı 10 Aralık 2009 tarihi itibari ile herhangi bir soruşturma yapılmamıştı.

   http://www.amnesty.org.uk/uploads/documents/doc_20112.pdf adresinde yayımlanan rapordan yararlanılarak hazırlanmıştır.

     Havran Barajında hava çok sert ve çok soğuk ama basın orada. Yarasaları tespit ekibi ile çevreciler ve basın mensupları soğuktan araçların arkasına saklanıp kendilerini korumaya çalıştılar ama yarasalarla ilgili gerçek açıklandığında barajdaki soğuk havayı unutup, ‘Şoklaşıp, Buz Kesildiler’ ‘Mahkeme Kararı ile Yapılan Tespit’le barajdaki mağaralarda tek bir yarasaya rastlanmadığı açıklanınca herkes şok olmuştu… 20 bin yarasa nereye gitmişti?

    Nasıl buharlaşmıştı? Yoksa ölmüşler miydi? Dün Havran Barajındaki mağaralarda bir milyon yıldan beri yaşayan 20 bin yarasa bir anda buharlaşıvermiş ve evlerini terk edip gitmişlerdi. Ama nereye? Aylardır Havran Barajındaki mağaraların ağzı yetkililerce taş ve tahta ile kapatılmış, mağara girişlerine ‘Taşlar Dizilip’ mağaraların içerisine basının girmesine yasak konulmuştu… Biz bu bariyerleri hiç aşamadık ve nedenini sormuştuk. Mağaralarda yarasaların girmesi için ses, ışık, flaş ve insan olmaması için yakın çevresinin böyle bir korumaya alındığı açıklanmıştı ve biz bu karara saygı duyup, uymuştuk. Ama köylü deyimi ile ‘Öküzün ayağı öyle değilmiş’… Yetkililer düne kadar bu mağaralarda 4’ü endemik tür olmak üzere 16 türden 20 binin üzerinde yarasa yaşadığını, yeni mağaraya çıktıklarını açıklamıştı. Milyonlarca yıllık doğal evlerini, mağaralarını, yuvalarını 20 bin yarasa neden terk edip gitmişlerdi? Bu sorulara yanıt bulunamıyordu… Binlerce yarasa ailesinin bir anda nasıl buharlaşması sorusuna daha çok uzun yıllar cevap arayacağımızı sanıyorum. Yoksa bir çevre katliamı yaratıp, bu yarasaları katlettik mi?.. Gerçekten, 20 bin yarasa nasıl ve nereye gitti?… Sorumluları kim?…

   GÜMÇED Edremit Körfezi Şubesi Başkanı Mehmet Akif Öznal alt mağarada yarasa bulunmadığına çok sevinmişti ama üst yapay mağarada da tek yarasanın olmadığı bilgisi gelince ‘Şok oldu’ Yarasalar nasıl buharlaşır? Bu yarasa katliamımı? Diye sordu. Şimdi bilirkişi raporları bekleniyor. Mehmet Akif Öznal’ın ne büyük bir ‘Doğal ve Kültürel Çevreyi Koruma’ görevi yerine getirdiğini ve haklılıkları bu tespit gerçeği ile bir kez daha yerinde gördük. GÜMÇED ve diğer Çevre Derneklerinin bu haklı mücadelesini kutluyor ve davanın takipçisi olacağımızı belirtiyoruz.

    2005 yılında yasalaştırılan maden kanununda, 4086 sayılı  zeytincilik yasasının 20.maddesi yine değiştirilmek istenmişti. Zeytincilik yasasını çıkaran değerli Melih Pabuçcuoğlu ağabeyimiz sağdı ve ilerlemiş yaşı,sağlık durumuna karşı “NAMUSUM”  DEDİĞİ  zeytin yasasının delinmesini engellemek amacı ile zeytincilikle ilgili bütün kurum ve kişilerin çok büyük destek ve etkileri ile yasanın değiştirilmesi engellenmişti.

Şimdi;

    Maden yasasının çıktığı günden bu yana mahkemelerin verdiği sayısız karar ile günümüze kadar geçen sürede zeytin yasasının delinememiş olması ne denli doğru olduğu yaşanarak da görüldü. Ancak düşman hiç uyumadı ve zeytin yasasını delmek için çabalarını aralıksız sürdürmeye devam etti. Uluslar arası kirli geçmişi ve bu günü ile de rezilliği tescilli emperyalist yağmacılar, içerideki işbirlikçileri ile çok iyi bildikleri lobicilik ve satın alma faaliyetlerini hiç ama hiç durdurmadılar.  Meclis kürsüsünden yalan söyleyen milletvekillerini ve bakanları bu ülkenin insanları gördü..  uzun bir süreden bu yana zeytin yasasında yapılmak istenen değişikliği sakladılar. Bakanlıklardan “başbakanlığın talimatı” gerekçe gösterilerek taslağa ilişkin bakanlık görüşleri birkaç saat içinde yazdırılarak “olumlu” görüşler alındı..

Geldiğimiz noktada;

    Eğer bu ülkenin zeytincisiyim, bana atalarımdan kalan emaneti gelecek kuşaklara teslim etmek görevini yerine getireceğim, “NAMUS” bilenlerin emanetine ihanet ettirmemeyi kendine “NAMUS BORCU”  biliyorsak 2005 yılındaki tepkilerden daha büyük ve etkili tepkiyi göstererek zeytin yasasında yapılmak istenen bu değişikliği durdurmak   zorundayız.

Eğer şimdi bu girişim durdurulamazsa ;

Ülkemiz zeytinciliğinin içine düşürüldüğü ekonomik ve politik sorunları kökten çözülerek

-          ZEYTİNCİLİĞİMİZ BİR DAHA VAR OLAMAYACAK BİÇİMDE YOK EDİLMİŞ OLACAKTIR.

-          BU KERE YAPILAN SALDIRI ÖNCEKİLERDEN ÇOK FARKLI VE ZEYTİNCİLİĞİMİZİN YOK EDİLMESİ SONUCU OLACAKTIR,

-          YAPILMAK İSTENEN DEĞİŞİKLİK ZEYTİN YASASININ 20 MADDESİNİNE İLİŞKİN DEĞİL, TAMAMININ İŞLEVSİZ HALE GELMESİ ANLAMINA GELECEKTİR,

-          VE EN ÖNEMLİ SORU ŞUDUR; NE OLDU DA DAHA DÜN BU KONUDA KARAR VEREN BİR PARLEMENTO BU GÜN BU KARARINI DEĞİŞTİRME FİKRİNİ TARTIŞMASI ÖNERİLİYOR VE KOMİSYONDAN KARAR ÇIKIYOR?

-          EMPERYALİST YAĞMA VE TALANCILARIN ÇIKARI MI,MİLYONLARCA İNSANIN EMEĞİ,ALIN TERİ VE  GELECEĞİ Mİ?

Karar vermek ve bu saldırıyı  durdurmak için ger geçen gün kabul anlamına geleceği tartışmasızdır.

Kolay gelsin.

Murat Narin

   -ZEYTİN ALANLARINDA ENERJİ ÜRETİMİ YAPILABİLECEK

-TBMM ÇEVRE KOMİSYONU, ZEYTİNLİK SAHALARI İÇİNDE VE BU SAHALARA

3 KİLOMETRE MESAFEDE, ZEYTİNYAĞI FABRİKASI VE YENİLENEBİLİR ENERJİ

KAYNAKLARINA DAYALI ELEKTRİK ÜRETİM TESİSLERİ KURULMASINI ÖNGÖREN

KANUN TEKLİFİNİ KABUL ETTİ

    TBMM (A.A) – 13.01.2010 – Zeytinlik sahaları içinde ve bu sahalara en az 3 kilometre mesafede, zeytinyağı fabrikası ve yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı elektrik üretim tesisleri kurulabilmesini öngören kanun teklifi, TBMM Çevre Komisyonunda kabul edildi.

    Komisyon, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifini, tali komisyon olarak ele aldı.

    Teklif sahibi AK Parti Kütahya Milletvekili Soner Aksoy, düzenlemenin kabul edilmesiyle, zeytin sahalarında, başta rüzgar ve güneş olmak üzere yenilenebilir enerji kaynakları kurulabileceğini de belirtti.

    MHP Çanakkale Milletvekili Mustafa Kemal Cengiz ise zeytin sahalarının çok fazla olduğu Ege Bölgesinin rüzgar enerjisi için uygun olduğunu dile getirerek, “Ancak bu kanun bazı yeni gelişmelere yol açar mı? diye endişe ediyorum. ‘Tesis’ kelimesi adı altında, çevreye zararlı olabilecek bazı tesisler de bu kapsama girebilir mi? diye düşünüyorum” dedi.

    Komisyon Başkanvekili, AK Parti Hatay Milletvekili Mustafa Öztürk, az sayıda zeytin ağacı bulunan bazı bölgelerin zeytin sahası olarak belirlendiğini söyledi. Öztürk, bu çerçevede zeytin alanlarının ne kadar olduğunun iyi bir şekilde tespit edilmesi gerektiğini ifade etti.

-”BU ALANLAR DARALTILABİLİR”-

    Madenciliğin zeytin sahalarına zarar verebileceğini işaret eden Öztürk, “Zeytinyağı oluşumunda ortaya çıkan karasu, evsel atıklardan 5 kat daha çevreye zararlı. Maden alanları gibi, zeytinyağı fabrikaları da bu alanların içinde yapılmasın” dedi. Mustafa Öztürk, 3 kilometrelik mesafenin çok olduğunu ifade ederek, bu alanın daraltılabileceğini söyledi.

    Komisyon Başkanı Haluk Özdalga da zeytinciliğin korunan bir sektör olduğunu belirterek, zeytin alanları içinde maden aranmaması gerektiğine işaret etti.

    AK Parti Aksaray Milletvekili Ali Rıza Alaboyun, madenciliğin zeytin sahaları içinde değil, dışında yapılması gerektiğini vurguladı.

    Tarım ve Köyişleri Bakanlığı temsilcisi Ali Karaca, belli bir yerde zeytin ağacı kümesinin olmasının, oranın zeytin sahası olduğu anlamına gelmediğini, tapularda zeytin alanlarının belli olduğunu belirtti.

    Türkiye’de şu anda 774 bin hektar zeytin sahasının bulunduğunu dile getiren Karaca, bunun tarım sektöründeki payının yüzde 3,5 olduğunu bildirdi. Ali Karaca, 2000′li yıllarda ülkede 99 milyon zeytin ağacı varken, bugün bu sayının 153 milyona çıktığını kaydetti.

Müzakerelerin ardından, teklif kabul edildi.

     Komisyon, esas komisyon olan TBMM Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonuna, 3 kilometrelik mesafenin çok uzun olması nedeniyle bu sahanın daraltılması ile zeytin sahaları içinde faaliyet gösterebilecek işletmeler arasında yer alan “tarımsal sanayi işletmeleri” cümlesinin başına “küçük ölçekli” ibaresinin eklenmesi önerilerinde bulunacak.

(COŞ-MER)

13.01.2010 13:49:32